To już kolejny udany turniej w tenisie stołowym dla naszego grającego trenera Jriego Vrablika. W dniach 30.04.-1.05. brał on udział w turnieju z udziałem ośmiu zawodników, wszyscy z Czech.

W międzywojennym dwudziestoleciu harcerstwo wniosło do dorobku polskiej myśli i praktyki wychowawczej bardzo interesujące wzory działalności służącej kształceniu sprawności fizycznej i rozwijaniu aktywnego wypoczynku na wolnym powietrzu. W całokształcie działalności w dziedzinie wychowania fizycznego i sportu w harcerstwie dużą rolę odegrało zintegrowanie działalności Głównej Kwatery, Komend Chorągwi i Hufców,
a także drużynowych i samych harcerzy. W roku 1935 Hufiec Związku Harcerstwa Polskiego w Działdowie na wniosek jego komendanta hm. Ryszarda Plesnera, nauczyciela szkoły powszechnej w Działdowie oraz byłego oficera legionów Piłsudskiego wprowadzono do pracy organizacyjno-propagandowej akcję wciągnięcia największej liczby harcerzy do czynnego uprawiania sportu, organizowania wewnątrz drużynowych zawodów lekkoatletycznych i tenisa stołowego. Powołano Wydział Kultury Fizycznej przy Komendzie Hufca ZHP, a stanowisko jej szefa powierzono Wilhelmowi Kornalewskiemu. Reprezentował on Hufiec działdowski na Centralnych Igrzyskach Harcerskich w Poznaniu (1937 r.) i w Toruniu (1939 r.) w konkurencjach rzutu oszczepem z wynikami odpowiednio 60,17 m i 57,42 m zdobywając pierwsze miejsca. Był także zwycięzcą na mistrzostwach Pomorskiej Chorągwi, w Chojnicach (1936 r.) oraz Starogardzie Gdańskim (1938 r.). ZHP organizował szereg festynów dla dzieci i młodzieży harcerskiej i niezorganizowanej na terenie parku miejskiego przy ul. Wolności w Działdowie oraz w Ośrodku Wypoczynkowym w Malinowie. ZHP organizował także masowe zawody dla dzieci na kortach, a w okresie zimy na działdowskiej „Gubałówce” koło Gazowni Miejskiej oraz zawody łyżwiarskie na dwóch lodowiskach szkolnych przy Gimnazjum i Szkole Powszechnej w Działdowie.

Sport w organizacjach młodzieżowych „Strzelec” i „Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży”
Te dwie organizacje sportowe rozwijały aktywną działalność na terenie Działdowa. Wiodącymi dyscyplinami sportu tych organizacji był tenis stołowy i w mniejszym zakresie lekkoatletyka. Drużyna tenisowa należała do najlepszych w mieście w latach
1934 – 1939. Do czołowych zawodników należeli: Jerzy Michalski, Marek Cieślak, Marcin Kaszubski, Alojzy Fiszer. Kaszubski i Fiszer w latach po wyzwoleniu kraju należeli do najlepszych zawodników w tej dyscyplinie sportu na Warmii i Mazurach i należeli do czołówki krajowej. Lekkoatleci startowali w wielu zawodach na terenie innych miast m.in. w Tczewie w 1937 roku. Tam Bernard Poterała zajął III miejsce w biegu na 3 000 metrów,
a Wilhelm Kornalewski I miejsce w rzucie oszczepem i II miejsca w skoku wzwyż i pchnięciu kulą.

Powiatowy Urząd Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego
Koordynatorem wszelkiej działalności na odcinku upowszechniania kultury fizycznej i sportu na terenie Działdowa był Urząd Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego mający siedzibę przy Starostwie Powiatowym w Działdowie przy ul. Jagiełły. Funkcje komendanta pełnił kpt. Kazimierz Mordzewski – dowódca I Batalionu Obrony Narodowej Mazury w Działdowie, funkcję sekretarza PW por. Ostrowski, funkcję referenta WF sierżant Kazimierski. Urząd ten prowadził prace organizacyjno-propagandową w celu wciągnięcia jak największej liczby organizacji do czynnego uprawiania sportu. Organizował miejskie święto sportu i liczne imprezy. Troszczył się o poszerzenie kręgów swoich sojuszników i współorganizatorów programu upowszechnienia sportu i kultury fizycznej wśród mieszkańców Działdowa i okolic. Ostatnie miejskie święto sportu odbyło się na boisku koszarowym w Działdowie w czerwcu 1939 roku, a program obejmował: zawody lekkoatletyczne, piłki siatkowej, piłki nożnej, boks i wyścig kolarski Działdowo – Uzdowo – Działdowo.
W wyniku wybuchu II wojny światowej działalność Powiatowego Urzędu Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego została zawieszona.

Na podstawie materiałów opracowanych przez Wilhelma Kornalewskiego wybrał Elek Cichosz.

W roku 1928 z inicjatywy grupy młodych entuzjastów tenisa ziemnego z terenu Działdowa, wywodzących się z miejscowych sfer handlowo-kupieckich powołano do życie Tenisowy Klub Sportowy Działdowo. Ten jednosekcyjny klub miał na celu upowszechnianie tej dyscypliny sportu wśród społeczeństwa miasta, jak również systematyczne podwyższanie poziomu w tenisie ziemnym. Do grupy tej należeli: Henryk Czech, Zenon Głowacki, siostry Hildegarda i Ema Pick. Zbudowano w tym czasie w Działdowie 6 kortów ziemnych: w parku miejskim przy ul. Wolności (dwa boiska) przy ul. Hallera (dwa boiska) oraz obok kasyna oficerskiego przy ul. Grunwaldzkiej (dwa boiska). Co roku rozgrywano w Działdowie szereg spotkań międzynarodowych i międzyklubowych (m.in. z Lidzbarkiem, Brodnicą, Grudziądzem, Toruniem) oraz szereg turniejów w dość silnej obsadzie zawodników wywodzących się z różnych klubów Polski. Działalność Tenisowego Klubu Sportowego trwała 11 lat i zakończyła się w momencie wybuchu II wojny światowej.

Sport związkowy
W roku 1933 z inicjatywy stacji PKP w Działdowie, a w szczególności zawiadowcy Jerzego Jankowskiego, aktywnego sympatyka sportu, powołano do życia dwie sekcje sportowe: strzelectwo sportowe i tenis stołowy dla młodzieży i pracowników kolejowych. Sekcje te oparte były o Kolejowe Przysposobienie Wojskowe stacji PKP w Działdowie. W tym czasie zbudowano na terenie stacji PKP strzelnicę małokalibrową na 50 metrów z dwoma stanowiskami do strzelania oraz specjalną świetlicę do prowadzenia szkolenia w tenisie stołowym. Zespół tenisa stołowego w składzie braci Steyków (Władysław, Alojzy i Antoni), Franciszka Długokęckiego i Wilhelma Kornalewskiego należał do najlepszych zespołów w tej dyscyplinie sportu na terenie Działdowa i województwa pomorskiego. Zawodnicy tej organizacji reprezentowali wysoki poziom sportowy, mając w pokonanym polu takich zawodników jak Kazimierz Osmański z Torunia, reprezentant Polski w tej dyscyplinie na mistrzostwach świata w Londynie w 1938 roku. Franciszek Długokęcki pokonał Kazimierza Osmańskiego 2:1 w Działdowie w roku 1935. W wyniku wybuchu II wojny światowej działalność tej komórki sportowej została zawieszona.

Na podstawie materiałów opracowanych przez Wilhelma Kornalewskiego wybrał Elek Cichosz

Światowa organizacja tenisa stołowego (ITTF) opublikowała listy rankingowe w poszczególnych kategoriach. Aktualne listy pozostaną bez zmian do momentu wznowienia jakichkolwiek rozgrywek.

W roku 1921 otworzono Państwowe Seminarium Nauczycielskie w Działdowie. Inicjatorem i organizatorem tego zakładu kształcenia nauczycieli był ks. Ewald Lodwich. Profesor Andrzej Chodun, jeden z nauczycieli seminarium, powołał Szkolne Koło Sportowe. Miało ono zapewnić: rozwój i utrwalenie nawyków w procesie obowiązkowego wychowania fizycznego, rozbudzenie aktywności wśród uczniów, zapewnienie młodzieży możliwości specjalizacji i podnoszenie poziomu w lekkoatletyce, piłce nożnej, a w okresie zimowym narciarstwa i łyżwiarstwa. Szkolne Koło Sportowe Państwowego Seminarium Nauczycielskiego dzięki ogromnemu wysiłkowi grona nauczycielskiego, na czele którego stał od roku 1923 Józef Biedrawa, szybko zdobyło popularność nie tylko na Działdowszczyźnie, ale i za granicznym kordonem. Państwowe Seminarium Nauczycielskie w Działdowie zwracało w swej pracy dużą uwagę sprawom wychowania fizycznego i sportu młodzieży, które były jedną z podstawowych form aktywności człowieka.

Do czołowych reprezentantów sportowych seminarium należeli: Adam Karbonowski (pchnięcie kulą i rzut dyskiem), Józef Karbonowski (100m, skok w dal i wzwyż), Wiktor Chyliński (skok w dal i skok o tyczce), Józef Ratajczak (pięciobój lekkoatletyczny), Henryk Bomett (rzut dyskiem i skok wzwyż), Wojciech Boruta (100m i skok w dal), Józef Wróbel (biegi długie), Roman Kaczan (100m). Wielu uczniów tej placówki edukacyjnej uprawiało piłkę nożną i reprezentowało wysoki poziom sportowy w Działdowskim Klubie Sportowym. Od roku 1933 Państwowe Seminarium Nauczycielskie ulegało stopniowej likwidacji i przekształceniu na Państwowe Koedukacyjne Gimnazjum i Liceum w Działdowie.

W 1935 roku gimnazjum otrzymuje nowy gmach przy ul. Grunwaldzkiej. W nowej placówce prężnie rozwijał się sport,  w okresie zimowym dominowało łyżwiarstwo i narciarstwo, w lecie piłka siatkowa i lekkoatletyka. Do najwybitniejszych zawodników Państwowego Gimnazjum w Działdowie należeli: Wilhelm Kornalewski (rekordzista Polski szkół średnich w rzucie oszczepem, pchnięciu kulą i rzucie dyskiem), członek kadry narodowej Polski, przygotowującej się do igrzysk olimpijskich w 1940 roku w Tokio, zwycięzca wielu zawodów lekkoatletycznych centralnych i wojewódzkich w Toruniu, Poznaniu, Grudziądzu i wielu innych miastach. Jerzy Szuston – sprinter biegający 100 m w czasie 11,3s, Stanisław Sieradzki – pchnięcie kulą i rzut oszczepem, Henryk Rutkowski – rzut oszczepem.

1 września 1939 roku działalność Państwowego Seminarium Nauczycielskiego i Państwowego Koedukacyjnego Gimnazjum i Liceum została zawieszona.

Na podstawie materiałów opracowanych przez Wilhelma Kornalewskiego wybrał Elek Cichosz