W międzywojennym dwudziestoleciu harcerstwo wniosło do dorobku polskiej myśli i praktyki wychowawczej bardzo interesujące wzory działalności służącej kształceniu sprawności fizycznej i rozwijaniu aktywnego wypoczynku na wolnym powietrzu. W całokształcie działalności w dziedzinie wychowania fizycznego i sportu w harcerstwie dużą rolę odegrało zintegrowanie działalności Głównej Kwatery, Komend Chorągwi i Hufców,
a także drużynowych i samych harcerzy. W roku 1935 Hufiec Związku Harcerstwa Polskiego w Działdowie na wniosek jego komendanta hm. Ryszarda Plesnera, nauczyciela szkoły powszechnej w Działdowie oraz byłego oficera legionów Piłsudskiego wprowadzono do pracy organizacyjno-propagandowej akcję wciągnięcia największej liczby harcerzy do czynnego uprawiania sportu, organizowania wewnątrz drużynowych zawodów lekkoatletycznych i tenisa stołowego. Powołano Wydział Kultury Fizycznej przy Komendzie Hufca ZHP, a stanowisko jej szefa powierzono Wilhelmowi Kornalewskiemu. Reprezentował on Hufiec działdowski na Centralnych Igrzyskach Harcerskich w Poznaniu (1937 r.) i w Toruniu (1939 r.) w konkurencjach rzutu oszczepem z wynikami odpowiednio 60,17 m i 57,42 m zdobywając pierwsze miejsca. Był także zwycięzcą na mistrzostwach Pomorskiej Chorągwi, w Chojnicach (1936 r.) oraz Starogardzie Gdańskim (1938 r.). ZHP organizował szereg festynów dla dzieci i młodzieży harcerskiej i niezorganizowanej na terenie parku miejskiego przy ul. Wolności w Działdowie oraz w Ośrodku Wypoczynkowym w Malinowie. ZHP organizował także masowe zawody dla dzieci na kortach, a w okresie zimy na działdowskiej „Gubałówce” koło Gazowni Miejskiej oraz zawody łyżwiarskie na dwóch lodowiskach szkolnych przy Gimnazjum i Szkole Powszechnej w Działdowie.

Sport w organizacjach młodzieżowych „Strzelec” i „Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży”
Te dwie organizacje sportowe rozwijały aktywną działalność na terenie Działdowa. Wiodącymi dyscyplinami sportu tych organizacji był tenis stołowy i w mniejszym zakresie lekkoatletyka. Drużyna tenisowa należała do najlepszych w mieście w latach
1934 – 1939. Do czołowych zawodników należeli: Jerzy Michalski, Marek Cieślak, Marcin Kaszubski, Alojzy Fiszer. Kaszubski i Fiszer w latach po wyzwoleniu kraju należeli do najlepszych zawodników w tej dyscyplinie sportu na Warmii i Mazurach i należeli do czołówki krajowej. Lekkoatleci startowali w wielu zawodach na terenie innych miast m.in. w Tczewie w 1937 roku. Tam Bernard Poterała zajął III miejsce w biegu na 3 000 metrów,
a Wilhelm Kornalewski I miejsce w rzucie oszczepem i II miejsca w skoku wzwyż i pchnięciu kulą.

Powiatowy Urząd Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego
Koordynatorem wszelkiej działalności na odcinku upowszechniania kultury fizycznej i sportu na terenie Działdowa był Urząd Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego mający siedzibę przy Starostwie Powiatowym w Działdowie przy ul. Jagiełły. Funkcje komendanta pełnił kpt. Kazimierz Mordzewski – dowódca I Batalionu Obrony Narodowej Mazury w Działdowie, funkcję sekretarza PW por. Ostrowski, funkcję referenta WF sierżant Kazimierski. Urząd ten prowadził prace organizacyjno-propagandową w celu wciągnięcia jak największej liczby organizacji do czynnego uprawiania sportu. Organizował miejskie święto sportu i liczne imprezy. Troszczył się o poszerzenie kręgów swoich sojuszników i współorganizatorów programu upowszechnienia sportu i kultury fizycznej wśród mieszkańców Działdowa i okolic. Ostatnie miejskie święto sportu odbyło się na boisku koszarowym w Działdowie w czerwcu 1939 roku, a program obejmował: zawody lekkoatletyczne, piłki siatkowej, piłki nożnej, boks i wyścig kolarski Działdowo – Uzdowo – Działdowo.
W wyniku wybuchu II wojny światowej działalność Powiatowego Urzędu Przysposobienia Wojskowego i Wychowania Fizycznego została zawieszona.

Na podstawie materiałów opracowanych przez Wilhelma Kornalewskiego wybrał Elek Cichosz.